U bent hier

Waarderen

Waarderen

Als we in een erfgoedcontext spreken over 'waarderen', gaat het over de culturele waardering van een collectie of een object. Culturele waardering gebeurt vaak impliciet: er wordt bijvoorbeeld gekozen welke objecten worden tentoongesteld of gerestaureerd. Het waarderen van objecten of collecties is een belangrijke, maar niet vanzelfsprekende stap bij collectieplanning.

Er zijn verschillende instrumenten om aan expliciete waardering te doen. We lichten er een paar toe.

Referentiekader

Waarderen is geen doel op zich, maar gaat altijd uit van een vraagstelling of aanleiding.
Belangrijk bij waarderen is dat je een duidelijk referentiekader vastlegt waarbinnen je waardeert. Dat kan de eigen collectie zijn, maar ook andere collecties kunnen er deel van uitmaken (regionaal, nationaal, internationaal).

De waardering die je aan een collectie of object toekent staat niet voor altijd vast: ze is veranderlijk en kan toenemen of verminderen door nieuwe inzichten, aanwinsten of onderzoeken. 

Instrumenten

België

In 2015 publiceerde de Vlaamse Overheid de handleiding assessment in de archeologie. Dit is ook een vorm van waardering. De bedoeling is dat de archeoloog na het (voor)onderzoek een inschatting maakt van het potentieel aan wetenschappelijke waarde. Een assessment wordt in deze context gezien als een motivering voor de selectie van onderzoek: het bepaalt welk onderzoek zinvol is als exploitatie van het aanwezige potentieel, en tegelijk de kaders waarbinnen dit onderzoek moet plaatsvinden. Een assessment beoogt dus niet het uitkiezen van archeologische sites of delen van een archeologisch ensemble op zich, maar wel het selecteren van onderzoek dat daarop moet of kan gebeuren.


Nederland

  • Deltaplan Cultuurbehoud (1990):

A. Objecten die behoren tot de top van het Nederlandse Cultuurbezit (topstukken)
B. Objecten met een hoge attractie- of presentatiewaarde
C. Objecten die behoren tot het verzamelgebied, maar geen grote culturele waarde vertegenwoordigen
D. Objecten die niet in de collectie passen en in aanmerking komen voor afstoting

> Het referentiekader is de Collectie Nederland.

  • MusIP-categorieën (1997-1999): in dit project, het Museum Inventarisatie Project, zijn ruim 8500 collecties van 715 musea in Nederland in kaart gebracht. Ze werden aan de hand van de volgende MusIP-categorieën ingedeeld:

1. Topstukken
2. Kerncollectie
3. Depot- of steuncollectie
4. Niet passend binnen de collectie

> Het referentiekader is de eigen collectie binnen het museum.


Australië

Significance 2.0 (2009)

Laatst gewijzigd op 25/04/2017